Hatırlamak İçin Hafızamız Var, Peki Unutmak İçin Neyimiz Var? | İçsel Ebeveynlik ve Geçmişin Prangaları
Kendimize geçmişin merceğinden baktığımız için acaba neleri kaçırıyoruz?
Geçmişimiz yüzünden;
Geçmişimiz yüzünden;
Neleri görmeyi seçip,
Neleri
görüş alanımızın dışında bırakıyoruz?
Geçmişteki ben ile bugünkü ben’i bir araya getirip, onları iç içe geçirip, kendimizi bir türlü tamamlayamadığımız için mi;
Farklı insanlarla, farklı zamanlarda, döne, döne hep aynı hataları
tekrarlayıp, hayatımızı bir sarmala çeviriyoruz?
Geçmişteki ben ile bugünkü ben’i bir araya getirip, onları iç içe geçirip, kendimizi bir türlü tamamlayamadığımız için mi;
Bakmaya şartlan(dırıl)dıklarımız yüzünden göz
ardı ettiğimiz yerlerde mi yoksa, aradığımız o hayat?
Hayatımızın ilk dönemlerinde, benliğimizin başkaları tarafından işgal edilen yerlerini savunamayıp, onlara teslim ettiğimiz için mi;
Kendimizi hep eksik hissediyoruz?
Kaçınmaya çalışırken yaralandığımız mücadelelerin izleri mi;
O bakıp da görmek istemediklerimiz?
Bugün, kendi kendimizin ebeveyni olmayı reddettiğimiz için mi;
Hayatı ebedi bir çocuk olarak korkarak yaşayıp,
Yalnızken bile kendimizi, kendimizin başına nöbetçi bırakıyoruz!
Hayatımızın ilk dönemlerinde, benliğimizin başkaları tarafından işgal edilen yerlerini savunamayıp, onlara teslim ettiğimiz için mi;
Kaçınmaya çalışırken yaralandığımız mücadelelerin izleri mi;
Bugün, kendi kendimizin ebeveyni olmayı reddettiğimiz için mi;
Haşim Arıkan
Yazar Hakkında:
Haşim Arıkan, insan psikolojisi, felsefe, otantik benlik ve varoluş üzerine düşünen ve yazan bağımsız bir yazardır. Bu blogda, insanın kendini tanıma yolculuğuna dair sorgulamalarını, denemelerini ve düşüncelerini paylaşmaktadır. Daha yakından tanımak için Hakkımda sayfasını ziyaret edebilirsiniz.
Fotoğraf: Unsplash /Alexandre Dinaut

Yorumlar
Yorum Gönder
Bu konuda sen ne düşünüyorsun?
Paylaşmak ister misin?