Hatırlamak İçin Hafızamız Var, Peki Unutmak İçin Neyimiz Var? | İçsel Ebeveynlik ve Geçmişin Prangaları

 

Kendimize geçmişin merceğinden baktığımız için acaba neleri kaçırıyoruz?

Geçmişimiz yüzünden;
Neleri görmeyi seçip,
Neleri görüş alanımızın dışında bırakıyoruz?

Geçmişteki ben ile bugünkü ben'i bir araya getirip, onları iç içe geçirip, kendimizi bir türlü tamamlayamadığımız için mi;

Farklı insanlarla, farklı zamanlarda, döne döne hep aynı hataları tekrarlayıp, hayatımızı bir sarmala çeviriyoruz?

Bakmaya şartlan(dırıl)dıklarımız yüzünden göz ardı ettiğimiz yerlerde mi yoksa, aradığımız o hayat?

Hayatımızın ilk dönemlerinde, benliğimizin başkaları tarafından işgal edilen yerlerini savunamayıp, onlara teslim ettiğimiz için mi;
Kendimizi hep eksik hissediyoruz?

Kaçınmaya çalışırken yaralandığımız mücadelelerin izleri mi;
O bakıp da görmek istemediklerimiz?

Bugün, kendi kendimizin ebeveyni olmayı reddettiğimiz için mi;
Hayatı ebedi bir çocuk olarak korkarak yaşayıp,
Yalnızken bile kendimizi, kendimizin başına nöbetçi bırakıyoruz!

Haşim Arıkan

Senin düşüncen nedir? Bununla ilgili...
Düşüncelerini yorumlarda paylaşmayı unutma.

Her Çarşamba saat 20.00'de yayımlanan yeni yazılarda yeniden buluşmak dileğiyle...

Yazar Hakkında:

Haşim Arıkan, insanın kendine doğru yaptığı o en uzun yolculuğu konu edinen bağımsız bir yazar. Bu blogda, kendini tanıma, roller ve otantik benlik üzerine sorgulamalarını, denemelerini ve düşüncelerini paylaşıyor. Daha yakından tanımak için Hakkımda sayfasını ziyaret edebilirsin.

Fotoğraf: Unsplash / Alexander Krivitskiy