Başkayı görerek başkalaşan zihnimiz...

-


Nedense, izleyiciyiz!
Sadece seyrediyoruz,dinliyoruz çevremizde yaşananları.
Hep dışındayız değil mi sahnede oynanmakta olan oyunun?
Bilerek, isteyerek oyunun dışında bırakıyoruz kendimizi.
Sadece gözlemliyoruz! Duygularımızı sunuyoruz, retinamıza yansıyıp, beynimizin kıvrımlı kanallarını aşarak zihnimize ulaşan, sahnede yaşanmakta olanlara!

Huzursuzluğumuzu, kafa karışıklığımızı hep başkalarının söyledikleriyle bastırmaya çalışıyoruz!
Her şey sanki bir alışkanlıktan, aynı yalanın hep birlikte tekrarından ibaretmiş,
Hiç kimse esas oglan değil, hepimiz figüranmışız gibi.

Acaba yaratıcı olma kapasitemiz, hayattan keyif alma yeteneğimiz, bu yüzden mi azalıyor sürekli?

Haşim Arıkan
20 Nisan 2012


Fotoğraf : Unsplash / Alexander Krivitsky

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bu dünyaya asla öylesine gelmedin.Ve bir gün asla öylesine veda edip gitmeyeceksin.

-
Resim
Düşündün mü hiç? Seni her sabah yatağından neyin uyandırdığını? Her gün nereye doğru, neden gitmekte olduğunu? Bu hayatın ne için yaşandığını?  Varlığının evrenin bir yerinde, bir şeyleri hiç değiştirip değiştirmediğini? Adına yaşam denilen bu büyük armağanın sana neden verildiğini? Düşündün mü hiç? Bugüne kadar hangi yolları izledin? Kimlerin yaşamlarına dokundun? Dokunuşlarınla onların hayatında neleri değiştirdin? Sevginle nelerin değerini çoğalttın? Kimlerin seni gördüğünde içi neşeyle doldu? Onlara her zaman sevip, anlamlarını hiç bir zaman değiştirmek istemeyecekleri neleri sen yaşattın? Kimlerin kendilerini açığa vurabilmelerine, gerçekte kim olduklarını anlayabilmelerine sen yardım ettin? Kimler senin mutluluğunu görüp, kendi mutlulukları için cesaretlendi? Kimler senin sayende kalplerindeki gerçek duyguların o muhteşem enerjisini hissetti? Düşündün mü hiç? Varlığınla dünyada nasıl bir fark yarattın? Hangi gerçekliklerin yaratı...
Devamı

Keşke yaşam diye kendime seçtiğim yol, bir yolumun olmaması olsa!

-
Resim
Bugün kendim için farklı bir yol seçsem diyorum. Bugün her gün sergilediğim normallik gösterilerimi sergilemek için uğraşmasam. Yani bugün olmam gereken olmasam. Bugün sadece yaşasam. Benim için en iyisi olduğuna karar verdiğim şey yerine, içimden ne geliyorsa bugün ben onu olsam. Kısacası bugün bir şey için yaşamasam. Bugün kendimle uyum içinde kalıp, kendimle barışık olsam. Keşke yaşam diye kendime seçtiğim yol, bir yolumun olmaması olsa. Tek alışkanlığım ise hiç bir alışkanlık edinmemek. Sürekli dünün planlarında pişmiş bayat başarılarlarla dolu bir hayatı yaşamaya çalışmasam. Her zaman mükemmel olmaya çalışmak ne kadar yoruyor insanı! Hayatı hep planladığın gibi yaşamaya çalışmak. Hiç öyle olmadığı halde, öyle olduğunu hayal etmek için sürekli çabalamak. Hayatı yaşamak yerine, sürekli onu analiz etmeye çalışmak ne kadar zor  bir şey. En büyük hatalarımdan biri de bu sanırım. Fark ettim ki, hayat aynı anda hem yaşanıp, hem anlaşılmıyo...
Devamı