Zırhın Altındaki Çıplaklık | Güvende Hissetmek İçin Kendimizi Törpülemek!
Bakışların öylesine derin ki, sanki üzerime giydiğim tüm imajlarımı yırtıp atıyor, beni savunmasız, bütün cesaretsizliğimle, korkularımla, zayıflıklarımla, tüm sevgi açlığımla görüyor gibi.
Oysa ben…. Kendimi tüm çıplaklığımla ortadaymış gibi hissederek yaşayamam ki.
Beni istemeyeceğinden, reddedeceğinden.
Sevmeyeceğinden,
Bana zarar vereceğinden.
Tam gardımı indirdiğim anlarda senden gelecek o darbelerden.
Ne olur, çek o beni olduğum gibi okuyan gözlerini üzerimden.
Çözme şifrelerimi. Bırak saklı kalsın bende gerçek hislerim.
İzin ver bana,
Kendi ellerimle inşa ettiğim o sahte kalede, mutluymuş rolünü oynamama.
Olsun!
Sana göre;
Hapsolduğum o kalede,
İçimdeki gerçek “ben”i her gün biraz daha siliyor,
Kendimi sahte bir kişilik taşıyıcı haline getiriyor olsam da…
Kabul et; ne sen, ne de bir başkası... Hiç kimse beni kendi acılarımı
çekmekten, kendi hayatımı kirletmekten ve kendi yolumu bulmaktan
alıkoyamayacak.
Gözlerin ne kadar derin bakarsa baksın; yürüdüğüm
bu karanlık yolda kaç kere düştüğümü, o sahte zırhla nasıl ayakta kaldığımı ve kaç
kez eksilip kaç kez tamamlandığımı benden başka hiç kimse anlayamayacak.
Haşim Arıkan
Senin düşüncen nedir? Bununla ilgili...
Düşüncelerini yorumlarda paylaşmayı unutma.
Her Çarşamba saat 20.00'de yayımlanan yeni yazılarda yeniden buluşmak dileğiyle...
Yazar Hakkında:
Haşim Arıkan, insanın kendine doğru yaptığı o en uzun yolculuğu konu edinen bağımsız bir yazar. Bu blogda, kendini tanıma, roller ve otantik benlik üzerine sorgulamalarını, denemelerini ve düşüncelerini paylaşıyor. Daha yakından tanımak için Hakkımda sayfasını ziyaret edebilirsin.
Fotoğraf: Unsplash / Saya Wonder
.jpg)
Yorumlar
Yorum Gönder
Bu konuda sen ne düşünüyorsun?
Paylaşmak ister misin?