Sahnedeki Rolün Bitişi | Değersizlik Hissi ve Yalnızlıkla Yüzleşmek...

Sahne ışıkları altında, kalabalığın önünde duran bir kadının silüeti.

Karşında büründüğü o soğuk rolle gelir yanına.

Önce cümleleriyle mahkûm eder seni.

Her cümlede seni yargıladığını,
dışladığını hissedersin.
Her gün biraz daha ezer o sözler seni;
sanki onun için hiçbir değerin yokmuş gibi.

İlk başta inanmak zor gelir.
Sonra zaman kabullendirir sana.

Fark edersin ki
Sökülen yüreğini
Artık ait olduğu yere koyma vaktidir.

Şimdiki zaman cümlelerini
Devredersin eski sahibine; birinci tekil şahsa.

Etrafa saçılmış duygularını,
yarım kalmış hayallerini,
hayal kırıklıklarını toplarsın.

Bilirsin;
bu sahnede rolün artık bitmiştir.

Perde yavaş yavaş inmeye başlar.
Kulak verirsin yaşadıklarına.
Son bir alkış, belki bir bis beklersin.

Gelmez…
Perde kapanır.
Salon boşalır.
Işıklar söner,

Ve sen,
sahnenin dışında kalırsın.

Haşim Arıkan

Senin düşüncen nedir? Bununla ilgili...
Düşüncelerini yorumlarda paylaşmayı unutma.

Her Çarşamba saat 20.00'de yayımlanan yeni yazılarda yeniden buluşmak dileğiyle...

Yazar Hakkında:

Haşim Arıkan, insanın kendine doğru yaptığı o en uzun yolculuğu konu edinen bağımsız bir yazar. Bu blogda, kendini tanıma, roller ve otantik benlik üzerine sorgulamalarını, denemelerini ve düşüncelerini paylaşıyor. Daha yakından tanımak için Hakkımda sayfasını ziyaret edebilirsin.

Fotoğraf: Unsplash / Massiel Castro

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar