Sürekli Aynı Sahneleri mi Oynuyoruz? Hayatın Tekrarlarından Kurtulmak!

Spot ışıkları altında bomboş bir tiyatro sahnesi, eski bir senaryo metni ve gölgeler içindeki bir insan silüeti.

Acaba hayat mı gerçekten zor?
Yoksa biz mi onu zorlaştırmak için çabalıyoruz?

Sürekli içlerine düştüğümüz çukurlar mı suçlu?
Yoksa, o çukurları kendimize biz mi kazıyoruz?

Yürünecek başka yol mu yok?
Yoksa alışkanlıklarımız, bağımlılıklarımız yüzünden sürekli aynı yolları biz mi tercih ediyoruz?

Başrolünü oynadığımız senaryo mu sürekli kendini tekrarlıyor?
Yoksa aynı replikleri kullanarak, sürekli aynı sahneleri oynamaya kendimizi biz mi mahkum ediyoruz?

Senaryonun tamamı ne anlatmak istiyor?
Biz acaba hangi bölümler de takılıp kalıyoruz?

16 Aralık 2007
Haşim Arıkan



Fotograf: Pexels / Tosin Superson

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ne gözümüzü alabiliyoruz hayattan, ne yaşamayı göze alabiliyoruz! | Geçmiş ve Özgürlük