Ya Rüyada Ölürsün ya da Bir Gün Rüyadan Uyanırsın… | Kendi Gerçekliğinin Sorumluluğunu Almak

Gece vakti uçsuz bucaksız tek yönlü bir yolda tek başına, parlak ışıkların altında aydınlığa doğru kararlılıkla yürüyen bir insan silüeti.

Gözlerini açarsın.
Doğarsın.

Hayat denilen tek yön bir yolda yürümeye başlarsın.
Yürürsün.
Sadece ileriye.
Yürürsün, büyürsün.
Dünyayı, hayatı tanıdığını sanırsın.

Sonra bir gün, arka fonda sürekli uğuldayan o kolektif melankoliyi, senin de mırıldanmaya başladığının farkına varırsın.
Kabul edersin, diğerleri gibi:
Sen aslında bir kurbansın.

Suçlarsın dünyayı…
Kaderi suçlarsın.
İnsanları suçlarsın.

Ta ki bir gün uyanana kadar.

O gün, bir anda her şey başka görünür gözüne.
Gerçeklik ateşi sarar içini senin de.

Merak edersin.
Araştırırsın.

Nereye bakarsan bak, baktığın her yerin, gördüğün her şeyin sonunda hep kendine çarparsın.

Yine de aramaya devam edersin.
İnatla.

Bir yerlerde daha fazlası,
daha farklı bir gerçek olduğuna inanmak istersin.

Hayatın gizli sırrını açığa çıkaracak,
en kuytularını aydınlatacak başka bir gerçek…

Ama ne kadar ararsan ara,
"ben"den başka bir gerçek bulamazsın.

Tam o noktada, yol çatallanır artık senin de önünde.

Ya zihninin kalemiyle kendi dünyanı yazmanın ağır özgürlüğünü seçersin.

Ya da gözlerini kapatıp kurbanın konforlu uykusuna geri dönersin.

Haşim Arıkan

Senin düşüncen nedir? Bununla ilgili...
Düşüncelerini yorumlarda paylaşmayı unutma.

Her Çarşamba saat 20.00'de yayımlanan yeni yazılarda yeniden buluşmak dileğiyle...

Yazar Hakkında:

Haşim Arıkan, insanın kendine doğru yaptığı o en uzun yolculuğu konu edinen bağımsız bir yazar. Bu blogda, kendini tanıma, roller ve otantik benlik üzerine sorgulamalarını, denemelerini ve düşüncelerini paylaşıyor. Daha yakından tanımak için Hakkımda sayfasını ziyaret edebilirsin.

Fotoğraf: Unsplash / Stas Ostrikov

Yorumlar

  1. her ne olursa her kim olursa olsun..
    yalnızca kendimizle başbaşa kalıyoruz değil mi sonuçta
    öyle
    ya da
    böyle
    elimizde tek şey var aslında
    kendimiz..

    YanıtlaSil
  2. Yazdıklarınızı düzenli okuyorum, bu haftaki de çok etkileyici olmuş. Zihin kalemiyle kendi dünyanı yazmak, tüm ağırlığına ve zorluğuna rağmen hafif hissettirecek bir şey gibi duyuluyor. Henüz o kadar özgür olamasam da, en azından oraya yürüdüğümü umuyorum. Teşekkürler.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu konuda sen ne düşünüyorsun?
Paylaşmak ister misin?

Bu blogdaki popüler yayınlar