Gölgeni İnkar Etmeden Büyümek: İnsanın Zıtlıklarıyla Bütünleşme Yolculuğu...

Cahil ve de bilgeyim.

Kendinden başka hiç kimsenin düşüncesine önem vermeyen,
Herkesin düşüncesini fazlasıyla önemseyen.

 
Sakin olduğu kadar öfkeli.
Anlayışlı olduğu kadar bencil.

 
Cesur olduğu kadar korkak.
Mutlulukları kadar acı çeken.

İnsanım.
Sadece insan.

 
Kaynağı kendi olan hiç bir duygudan ve düşünceden korkmayan.

Kendi duygu doğasına saygı duyan.
Onları yok etmek, bastırmak yerine, fark gözetmeksizin hepsini tanımaya, anlamaya çalışan.

Gölgesini inkar ederek aydınlığa ulaşılamayacağının, karanlık tarafına hükmetmedikçe aydınlık için gerekli beceriye sahip olamayacağının farkında olan.

İnsani büyümenin içindeki birşeyleri dışarıda bırakarak değil, kendinin olan herşeyi biraraya getirdiğinde gerçekleştiğine inanan.

Gerçek özgürlüğü, kendini, arzuladığı, hayal ettiği, kendi uydurduğu mükemmellikle karşılaştırmadan, kendine direnmeden, kendini olduğu haliyle sahiplenip sevebildiğinde yaşayabileceğinin farkında olan.

Hayatın, bize hem cahilliğimizi hem de bilgelimizi fark ettiren sihirli bir yolculuk olduğuna inanan.

Bir gün perde kapandığında kendini bir türlü doğuramamış olmayı değil, bir insan olarak tüm özelliklerini tamamen kullanmış olmayı arzulayan.

10 Mayıs 2009
Haşim Arıkan



Fotoğraf : Unsplash / Emil Widlund