Haşim Arıkan

Hayat hayatla besleniyor, insan hayatla, yaşadığı ilişkilerle. Gece gündüz gibi sürekli yer değiştiriyor herşey. Bir kendini hatırlıyor insan, bir unutuyor. Bir özgür bırakıyor, bir yargılıyor, tutsak alıyor. Kimi zaman gerçeklere ulaşmaya çalışıyor. Kimi zaman sahte olandan uzaklaşmaya. Aslında sahte olandan uzaklaşırken gerçeklere de yaklaşıyor. Gerçeklere ulaşmaya çalışırken sahte olandan da uzaklaşıyor. Geldiği her yol ayırımda bir tercih yapıyor insan. Kah ipleri düne bağlı düşüncelere dalarak, kah hayalinde canlanan görüntülere kendini kaptırarak. Yürümeye başlıyor, seçtiği bu yolda. Ardından tereddütler, korkular, endişeler yavaş yavaş yeşermeye başlıyor beyninde, acaba bu yol benim için doğru olan mı diye! Varsayımlar, önyargılar -bulutların güneşi etkilemeksizin örtmesi gibi- gerçekliği yavaş yavaş kapatmaya başlıyor. O ilk an da yüreğinde çalmaya başlayan mutluluk şarkıları bir süre sonra yerini korkuların çığlıklarına bırakıyor. Oysa yolun hiç bir önemi ...

Sen de herkes gibi fikirlerinle ve düşüncelerinle dünyaya nüfus etmek için buradasın. Hayata bir anlam, bir renk daha katmak için. Dünyaya temiz bir havadan, yeni bir soluk daha getirmek için. Dünya denilen sahne; Gerçekliğin olası zaman dilimleri! Sen içlerinden birini seçene dek. Herşey sana....., senin neyin gerçek olduğunu düşündüğüne bağlı. Sabit bir zihinle, bir inanca, bir ideolojiye, bir felsefeye körükörüne bağlanıp, gerçeği somutlaştırırsan. Gerçek olma özelliğini artık yitirmiş dünün yalanını bir kez de sen tekrar edersin. Gerçekliğin aslında bir zihin olasılığı olduğunu keşfedip, onun olmakta olanın içinde sürekli hareket ettiğini fark edersen. Kıvrak zekan ve esnek yüreğinin sana sunacağı farklı seçimlerle dünya için yeni bir gerçeklik üretirsin. Yaşamın bir yerinde, birşeyleri sen değiştirir,  dünyaya temiz bir havadan, yeni bir soluk daha da sen getirirsin. Hayat her zaman hayatla beslenir. Yaratılan her yeni gerçekle, zihnindeki düşünceler yeni...

Ne olduğumuzu bildiğimiz de kendimizi bildiğimizi sanıyoruz. Bildiklerimizse kısıtlamalar ve sınırlar. Bunlar mı gerçekten kim olduğumuz? Kendimizi neden tarif ederek sınırlamaya çalışıyoruz ki? Kimiz biz? Yoksa sınırsızlığın sınırlarını biz biliyor muyuz? 16 Ocak 2012 Haşim Arıkan