Tek bir arzu değil ki hayat, birbirinin karşıtı arzular geçidi...
Kaçma ruhum benden. Bedenim hayal kırıklıklarından yorgun, seni kovalayamam. Hayat örgüsünü istesem de sadece başarının ipiyle dokuyamam. Sen de biliyorsun; İnsanın vücudundaki sindirilmemiş duygular çözülmedikçe, zihnindeki stres boşalmıyor. Düşünüş biçimini, yüreğinden geçenleri tam keşfetmedikçe, herşey onun için bir savaş, bir sıkıntı, bir yük’e dönüşüyor. Düşüncelerin oluşturduğu ağır perdeyle kapanan pencereyi açıp, ışığa yol vermedikçe, karanlık oda toparlanmıyor. Neden huzursuzsun bu kadar ruhum. Neden tatmin etmiyor seni hiç bir şey bu aralar. Ne kadar kaçsam da başkalarıyla ilişkiden, tükense de kulak zarıma çarpan sözcükler Zihnimden geçenleri sanki duymuyormuşum gibi davranamam. Sen de biliyorsun; İnsan zihnindeki fikirlerle ilişkisini kesemiyor. Gerçeklerin sesi onları bastırmadıkça, dünün yosunu düşüncelerin sesi kesilmiyor. Eskiden kurtulmadan yeni kendini göstermiyor. Geçmiş ölmeden yaşam kendini yenilemiyor. Ne kadar zorlasanda eski kadehler...